kimdiniz siz
küçücük kızlığımdan beri
beni hep arada bırakanlar
uykumdan aniden gürültüye uyandırıp
geceleri sessizce korkuya yatıranlar
kimdiniz siz
derdimi anlatamadığım
nefretimi kusamadığım
hiç bir arada yaşamasam da
hep bir 'arada' yaşatıldığım
neresiydi orası
odalarına zindan misali kendimizi kapatıp
içinde oldum olası 'görmezden gelme' oyunu oynadığımız
sayenizde gölgeli, ilençli gözlerle
birbirimize sadece zorundalıktan baktığımız
koridorlarında yalnızlık içinde acıları kovalayıp
yine de sabırla yaşama katlandığımız
ve nihayetinde başımıza yıkmayı başardığınız
bir sırça köşktü sanırım
yoksa onu da siz mi yapmıştınız
kimdiniz siz canlarım
yıllarca uğraşmaktan gün gelip yıldığım
sebep olduklarınıza ağlayıp
fütursuz cüretinizle insanlığımdan utandığım
parçaladıklarınızı birleştirmeye çalışırken
kendi hayatımı kaçırdığım
tek birini aradımsa da
hiçbir neden bulamadığım
kimdiniz siz ciğerlerim
avuçlarımdan kopardıklarını
günahlarına eklediklerim
bilmelisiniz ki şimdi birbirinizi yiyişinizi
izlerken lakayıt
o son gülüş sahnesini
ben sebatla beklemekteyim
kimdiniz siz gerçekten
ben bilemedim
damarlarımızdaki kanın birliğini
inanın kestiremedim
yarattığınız kocaman dertlerle boğuşurken
korkarım bu ayrıntıyı es geçmişim
insan mıydınız siz hakikaten
hayret ki hiç farketmemişim...
2 Mayıs 2008 Cuma
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder